Walnoot Baklava: Een Smaak die van Anatolische Dorpen naar het Paleis Reisde
Hoewel overschaduwd door pistache, is walnootbaklava een van Anatolië's oudste desserts. Met zijn eenvoudige maar diepe smaak is het een geschenk van volkskeuken aan paleistafels.
Als Antep zijn pistache heeft, heeft de Zwarte Zee-regio zijn walnoot. Walnootbaklava is het type dat in het grootste deel van Anatolië wordt gemaakt, en het is enkele eeuwen ouder dan pistachebaklava — omdat walnoot overal in Anatolië groeit, terwijl pistache alleen in het zuidoosten thuishoort.
Historisch was walnootbaklava de baklava van het volk. In dorpen werd het thuis gemaakt voor bruiloften en feestdagen. Dorpsvrouwen gebruikten hun eigen walnoten, rolden filodeeg uit en bakten in houtovens.
Het verschil tussen walnoot- en pistachebaklava is niet alleen de vulling. Omdat walnoot minder olie bevat (ongeveer 35% tegenover pistache's 50%), wordt de boter tussen de lagen iets verhoogd in walnootbaklava.
Walnoot heeft een scherpe, karaktervolle smaak. Een goede walnootbaklava levert bij het bijten eerst de siroop en boter, dan de licht bittere, diepe noot van walnoot.
Bij Sultan's Patisserie verversen we onze walnootpartijen elke week en malen we alleen wat we voor die dagproductie nodig hebben.
Walnootbaklava past perfect bij thee. De sterke, licht bittere smaak van Turkse thee creëert een harmonie die de zoet-bittere balans van walnoot complementeert.
